PDA

View Full Version : Zonder te praten



M.O.
09-02-2012, 03:26
Hij kijkt naar zijn droommeisje gekleed in het geel. Hij wil graag wat tegen haar zeggen maar voelt zich zo leeg, van binnen hij lijkt de juiste woorden nooit te kunnen vinden in haar bijzijn. Bij haar wil hij graag zijn, hij heeft er al vele anonieme brieven geschreven waarin hij zijn liefde voor haar heeft beschreven. Als het gaat om schrijven dan zijn er weinigen die hem kunnen evenaren, dat komt doordat hij niet echt een spreker is. En toch krijgt hij altijd als advies van zijn vrienden: loop op haar af en spreek er is, niet geschoten is altijd mis! Waarop zijn antwoordt altijd hetzelfde is: “Als ik afgewezen wordt voel ik me zo vies”.

Wat hij niet weet is dat zijn droommeisje helemaal weg is van zijn brieven en als ze wist waar hij te vinden was, zij allang de weg op zou zijn gegaan richting hem. Het grappige is dat de afstand tussen beiden niet meer dan 10 meter is, want ze wonen pal tegenover elkaar. Alleen ziet zij hem nooit staan al zou hij voor haar neus staan. Hij besluit een nieuwe aanpak, pakt wat blaadjes, schrijft er wat zinnen op en loopt naar de flat van zijn droommeisje. Hij blijft wachten tot ze de deur uit komt. Na een uur te hebben gestaan in de kou wordt hij beloond voor zijn geduld. Ze zet een stap buiten en ziet dat het de jongen van de overkant is met een blaadje in zijn handen waarop staat: Heb je even voor me? Ze lacht en knikt ja.

Hij pakt het volgende blaadje van de stapel blaadjes die hij in zijn handen houdt. Ze leest: Sorry ik ben niet echt een spreker, dus heb ik alles wat ik jou zeggen wil opgeschreven. Als het goed is heb je in de afgelopen weken een aantal brieven ontvangen waarop geen naam stond. Ik hoop dat je ze allemaal hebt gelezen, ik ben namelijk degene die ze heeft geschreven. Hij kijkt haar aan en ziet een traan uit haar oog naar beneden glijden. Voordat hij het volgende blaadje kon tonen was zij al naar boven gerend. Verward en teleurgesteld blijft hij beneden alleen achter. Na wat bewegingloze minuten draait hij zich om en loopt naar zijn flat, doet de sleutel in de deur en kijkt nog een keer om in de hoop dat ze teruggekomen is, maar helaas hij voelt zich zo een dwaas. Hij loopt de trap op met een opgelaten gevoel als hij opeens gebonk hoort op de deur en ziet dat zij het is.

Hij loopt de trap af en staat weer tegenover haar, hij is weer terug bij af. Alleen is het dit keer anders. Ze houdt wat blaadjes in haar handen, hij leest: Ik heb al jou brieven gelezen. Op de volgende leest hij: Al wist ik niet van wie ze kwamen deden de geschreven op papier gedroogde woorden mijn hart warm worden. Nu ik eindelijk weet wie je bent, neem ik gebruik van dit moment om je te vertellen dat ik hetzelfde voor je voel. En terwijl ze het laatste blaadje laat vallen zijn ze stilletjes in de liefde gevallen.

M.O.

Sweetheart'
09-02-2012, 08:50
Echt mooii Tbark’Allaah.

Umm_Imran
10-02-2012, 11:19
Prachtig! :lhoub:

Ben jij trouwens niet een oud-lid?

M.O.
11-02-2012, 11:45
Prachtig! :lhoub:

Ben jij trouwens niet een oud-lid?

Shokran oughti,

Nee ik weet denk ik wat je bedoelt. Als je op mijn profiel klikt zie je een ander profiel uit 2009. Ik weet echt niet hoe dit komt, maar ik ben hier dus sinds 2011 lid.