PDA

View Full Version : Ergens op een bankje komen gedachtes vrij



M.O.
26-03-2012, 12:06
Ik heb veel aan mijn hoofd dus ga ik maar een rondje lopen in het park. Na een tijdje te hebben gelopen besluit ik om even te gaan zitten op een bankje. Ik kijk naar de eenden bij het water, de konijnen in het gras, de vogels in de lucht. Subhana Allah, zij zijn allen bezig met hun ding en niemand van hen die zich ergert aan een ander en zij zijn niet eens van hetzelfde soort, wij mensen zijn allemaal hetzelfde maar we storen ons aan elkaar, wat ruzies hier wat oorlogen daar. Geven wij dan niets om elkaar?

Ik werp mijn blik naar de rustgevende bomen, ik zie hoe de bladeren dansen in de wind. De bomen verliezen hun bladeren, wij verliezen onze geliefden. Bomen zien hun bladeren terug groeien van tijd tot tijd, wij zien onze verloren geliefden nooit meer terug, een eeuwige afscheid. Wij houden ons vast aan herinneringen van onze verloren geliefden die worden bewaard in onze harten. Hoe langer geleden het is dat je iemand hebt verloren, hoe waardevoller de herinneringen zijn die in je zijn vastgevroren. Wanneer je aan je geliefden denkt smelten de herinneringen vrij, als een kuikentje die breekt door zijn ei.

Als je Iemand verliest waar je zielsveel van hebt gehouden moet je onthouden dat, dat hoort bij het leven. Inna Lillahi Wa Inna Illaihi Raji3oen. Het kan en zal moeilijk zijn, maar onthoudt: Allah Ma3a A Sabireen. De leiding die we nodig hebben staat in De Koran, en De Koran is makkelijk gemaakt om te onthouden. Het rechte pad belopen, je wilt het wel of je wilt het niet. Het woord van God is te lezen in De Koran. En het juiste is het volgen ervan.

Wij moeten allemaal Allah dankbaar zijn, omdat Hij ons de mogelijkheid heeft gegeven om dingen te kunnen onthouden. Als wij nou eens onthouden om Allah vaker dankbaar te moeten zijn, kunnen wij ons vaker van slechte zaken onthouden.

M.O.

Umm_Imran
30-03-2012, 11:59
Mooi :nijn:

IMO
31-03-2012, 05:09
Heel mooi