PDA

View Full Version : || Columns van Nourdeen Wildeman. ||



Umm_Imran
24-04-2012, 01:29
Ik vind z'n columns gewoon mooi enzo :nijn:

Umm_Imran
24-04-2012, 01:31
Inhoudsopgave.

- Wordt nog bewerkt in-sha'Allaah -

SyriŽ: "Slachtoffers van verkrachting dienen geŽerd te worden" (http://forums.zoubida.nl/poezie-gedichten/18343-%7C%7C-columns-van-nourdeen-wildeman-%7C%7C.html#post247835)
(waarom) Wil je mijn bekeringsverhaal horen? (http://forums.zoubida.nl/poezie-gedichten/18343-%7C%7C-columns-van-nourdeen-wildeman-%7C%7C.html#post247836)

Umm_Imran
24-04-2012, 01:34
SyriŽ: "Slachtoffers van verkrachting dienen geŽerd te worden"

Door: Nourdeen Wildeman
Datum: 29 maart 2012
Waar: MoslimVandaag

In nagenoeg ieder gewapend conflict is een groep altijd het slachtoffer: vrouwen. Met regelmaat komen er vanuit diverse oorlogsgebieden nieuwsberichten naar buiten waaruit blijkt dat vrouwen worden verkracht. Soms gebeurt dit omdat zij het slachtoffer worden van de absentie van politie en veiligheidsdiensten tijdens een machtsvacuŁm, maar steeds vaker wordt het systematisch en herhaaldelijk verkrachten van vrouwen ingezet als een oorlogswapen. Een wapen dat de sociale structuur van de 'tegenstander' langdurig opbreekt en hun moraal verminderd. Een wapen waarvan de gevolgen nog lang na het conflict van invloed zijn in maatschappij. Een verschrikkelijk en weerzinwekkend wapen dat op dit moment ingezet lijkt te worden door de Syrische overheid tegen de vrouwelijke burgers van het land.

Een organisatie die zich inzet voor het in kaart brengen van dergelijke misdaden is 'Women Under Siege'. De organisatie - mede opgezet door journalist Lauren Wolfe - wil de misdaden tegen vrouwen in conflictgebieden constant op de agenda's van de mainstream media en de Verenigde Naties houden in de hoop dat dit tot verbeterde internationale wetgeving en vervolging zal leiden. Via hun website registreren zij gevallen van verkrachtingen door aan de Syrische overheid gerelateerde militairen en ambtenaren.

Tijdens het onderzoek naar de misdaden in SyriŽ, kwamen de researchers van 'Women Under Siege' iets voor hen opmerkelijks op het spoor, zo vertelde Lauren Wolfe aan de WashingtonPost. "Normaal gesproken zien we dat vrouwen die verkracht zijn tijdens een oorlog, daarna vooral worden gemeden. In enkele gevallen kunnen ze zelf niet meer terugkeren naar hun eigen gebied en wordt de eer van gehele families door de verkrachting aangetast. Maar in SyriŽ zien we een opmerkelijk ander fenomeen. We hebben informatie dat een imam juist heeft opgeroepen om de Syrische vrouwen die het slachtoffer van verkrachtingen zijn juist te eren en weer op te nemen in de sociale omgeving. De imam zegt: zij zijn in dit conflict verkracht en daarom zijn zij onze helden!"

Andere voorbeelden waarbij vrouwen die zijn verkracht juist extra worden gesteund door de Syrische bevolking zijn er ook. In een aantal gevallen werden de vrouwen die waren verkracht door Syrische mannen ten huwelijk gevraagd, met als doen om hun eer en waardigheid te herstellen. In 2011 ontdekte een journalist het verhaal van vier ongehuwde zussen uit Sumeriya die allemaal tijdens hun vlucht voor het regime waren verkracht door aan Assad loyale milities. Vier mannen die van het verhaal hoorden waren zo woest over dit onrecht, dat zij gezamenlijk besloten elk een van de vier zussen te trouwen, hoewel zij hen nog nooit hadden ontmoet.

Vrouwen die het slachtoffer waren van verkrachting liepen in SyriŽ voorheen het risico door de familie te worden gedood in een poging de eer te herstellen. In de gevallen waarbij dit niet gebeurde, werd de vrouw door de familie tot 'onhuwbaar' bestempeld. Een van de vier mannen die nu een tegenovergestelde keuze maakte, de 32-jarige Ibrahim Kayyis, zei hierover tegen een verslaggever: "Na het horen van het onrecht dat deze vier vrouwen was aangedaan gingen mijn drie vrienden en ik in gesprek en zeiden dat we dit willen veranderen. We willen niet alleen een nieuw regime in SyriŽ, we willen ook dat dit soort reacties vanuit de gemeenschap veranderen. Daarom besloten we met de vier zussen te trouwen, openbaar zodat iedereen het kan zien!"

In een video boodschap die op YouTube geplaatst is, moedigt ook Sheikh Adnan Aeraour het huwen met verkrachtingsslachtoffer aan:[I]"Ik zeg tegen jullie, en ik hoop dat jullie luisteren, dat deze meisjes en vrouwen wiens kuisheid is aangevallen, juist moeten worden geŽerd. Ik geef jullie een religieuze uitspraak, een fatwa: ieder meisje of vrouw die is verkracht, dit is een eer en als een medaille of onderscheiding. Mensen zullen juist verzoeken met hen te trouwen en zullen hen liefhebben. Mens

Terwijl Women Under Siege steeds meer voorbeelden vind van steun aan slachtoffers van verkrachting, blijft het nagenoeg onmogelijk om een echt accuraat beeld te schetsen van hoe systematisch de verkrachtingen in SyriŽ plaatsvinden. Zowel Amnesty International als de Verenigde Naties hebben inmiddels aangegeven dat het een omvangrijk probleem is dat zowel vrouwen als mannen treft. Women Under Siege gaat ondertussen door met het verzamelen van getuigenverslagen van slachtoffers, getuigen, dokters en mensenrechtenactivisten in en buiten SyriŽ om een zo gedetailleerd mogelijk overzicht van de misdaden te kunnen samenstellen. Lauren Wolfe: "Het is een buitengewoon complexe situatie om in kaart te brengen, maar we blijven ons doel nastreven om dit onderwerp internationaal in de spotlights te houden".

De verzamelde gegevens zijn inzichtelijk via de website Women Under Siege Project (http://www.womenundersiegeproject.org) en te volgen via de twitter hashtag #RapeinSyria



Filmpje waarin de Fatwa wordt uitgesproken:
-Arabisch, niet ondertiteld.-

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=v4dSbkQPG7c

Umm_Imran
24-04-2012, 01:39
(waarom) Wil je mijn bekeringsverhaal horen?

Door: Nourdeen Wildeman
Datum: 20 januari 2012
Waar: MoslimVandaag

Zoals iedere persoon uniek is, is iedere ervaring van een nieuwe moslim uniek. Uniek ook met betrekking tot de ervaringen binnen de Islamitische gemeenschap. Ook de reactie vanuit de niet-Islamitische familie en vrienden is in ieder geval anders. Maar op ťťn punt zullen nagenoeg alle bekeerlingen onderling herkenning vinden: de regelmatig terugkerende vraag naar het verhaal rond de bekering. Deze vraag wordt veel gesteld door niet-moslims, maar ook vanuit de Islamitische gemeenschap wordt met interesse het onderwerp ter sprake gebracht.

Inspirerende verhalen

Nadat een bekeerling een aantal keer aan mensen op hun verzoek heeft uitgelegd op welke wijze hij of zij een reis heeft doorlopen van een eerste (toevallige) interesse in een wereldreligie tot een volledige vrijwillige onderwerping aan de Wil van God, wordt duidelijk waarom de vraag herhaaldelijk wordt gesteld. Soms impliciet, maar vaak genoeg wordt het ook letterlijk benoemd: het is een inspirerend verhaal. Sommigen beschrijven het als een 'imaanboost' om het verhaal van een bekeerling te horen of te lezen. Een bevestiging dat hun religie aanhang wint, hoe God werkt in de levens van individuen en hoe kleine en grote veranderingen in iemands leven kunnen plaatsvinden.

Natuurlijk is er niets mis met het vertellen van het verhaal van de bekering. Wanneer wij onze boekenkasten verder willen vullen met boeken over Islam komen we al snel boeken tegen als "Sahabah; de metgezellen van de Profeet vzmh" waarin van 60 metgezellen een beschrijving van hun leven wordt gegeven inclusief de wijze waarop zij tot de acceptatie van Islam kwamen. Ook wanneer wij ons verdiepen in de biografieŽn van de rechtsgeleide khaliefen ontkomen we niet aan een duidelijke uiteenzetting over de wijze waarop zij de Islam hebben omarmd. Deze verhalen bieden, naast een inzicht in de maatschappij en situatie ten tijde van de Profeet Mohammed vzmh, inderdaad een bron van inspiratie.

Wie meer interesse heeft in de bekeringsverhalen van hedendaagse moslims worden rijkelijk in hun behoeftes voorzien op het internet. De Amerikaanse voormalige priester Yusuf Estes heeft eens tijdens een conferentie uitgelegd hoe hij tot Islam is gekomen; de videoregistratie hiervan is in meerder versies op YouTube gekomen en wordt veel bekeken. De bekeringsverhalen van Joshua Evens en Musa Cerantonio, waarin centraal staat hoe juist het Christendom hen op het pad van de Islam bracht, vinden gretig aftrek. Toen OntdekIslam de ex-rapper Napoleon en later ex-rapper Loon een podium boden om aan een Nederlands publiek hun bekeringsverhaal te vertellen was de opkomst grootst. Wie in de Nederlandse taal wil vernemen hoe mensen de weg naar de waarheid hebben bewandeld kunnen terecht op de videosite waaromislam.nl waar minstens 8 bekeerlingen hun verhaal uiteen zetten, voornamelijk broeders. De bekeerde zusters hebben hun verhalen massaal verzameld op de site moslima.nl waar tientallen uitgeschreven beschrijvingen terug te lezen zijn.

Indien het delen van het verhaal van een bekering een positieve reactie teweeg kan brengen is hier in zichzelf niets mis mee. Vooral wanneer mensen die overwegen om Islam te accepteren een aantal dergelijke verhalen horen of lezen, kan dit hun bevestiging geven in hun aanstaande keuze, hen doen realiseren dat ze er niet alleen voor staan en ook inspiratie bieden. Als mensen die al vele jaren moslim zijn of zelfs als moslim zijn opgegroeid inspiratie en een imaanboost kunnen vinden in deze verhalen is dat mooi meegenomen. Er zijn echter wel een aantal kritische kanttekeningen die niet over het hoofd gezien moeten worden. Geniet maar complimenteer met mate

Het kan zijn dat je in een rechtstreeks gesprek toehoorder bent van iemand bekeringsverhaal, dat je het verhaal via YouTube bekijkt of later terugleest. En wellicht wil je erop reageren; vertellen wat dit verhaal met je heeft gedaan en de bekeerling in kwestie een hart onder de riem steken. Zonder enige twijfel wil je dit doen met de beste intenties. Realiseer je echter wel dat jouw goed bedoelde woorden ook een verkeerde uitwerking kunnen hebben. Geniet van de verhalen, maar complimenteer met mate.

Andersom geldt dit voor de bekeerling die zijn of haar verhaal vertelt. Mocht je positieve reacties en zelfs complimenten krijgen voor het verhaal wat je vertelt, relativeer dit voor jezelf en ken er niet te veel gewicht aan toe.

God vertelt ons in de Koran, onder andere in soerah 24 aya 35, dat het uiteindelijk God zelf is die bepaald welke persoon wťl en welke persoon niet zal overgaan tot het accepteren van de Islam. "Allah leidt naar Zijn licht wie Hij wil". Dit betekent dus ook dat wanneer God eenmaal zijn keuze heeft laten vallen op een specifieke broeder of zuster om Islam te accepteren, er weinig meer is dat deze persoon zelf kan doen om zijn shahadah tegen te houden of zelfs maar uit te stellen. De positieve uitleg hiervan is dat je jouw vertrouwen en hoop volledig aan God kunt overdragen; alles ligt in Zijn hand. Maar tegelijkertijd betekent dit ook dat het vrij onzinnig is om iemand te complimenteren met zijn acceptatie van Islam. Uiteindelijk is het niet de bekeerling die heeft gekozen voor God maar is het God die heeft gekozen voor deze persoon om te bekeren tot Islam.

De beste reactie op een bekeringsverhaal is in die zin dus ook 'alHamdoulilah' - 'alle dank is aan God'. Wanneer je een compliment geeft aan een bekeerling, zegt dat je 'veel respect' hebt voor zijn of haar keuze of zelfs zegt dat je het knap vindt van die persoon, dan geef je dus in feite het verkeerde signaal af. Een bekering naar Islam is niet het ten uitvoer brengen van de wil van de bekeerling in kwestie, maar juist een onderwerping aan de Wil van God!

Blijf nederig en oprecht
Als bekeerling kan je voor de vraag komen te staan of je Łberhaupt je bekeringsverhaal wel wilt vertellen. Hoewel ik uit eigen ervaring en overdenking mij die terughoudendheid goed kan voorstellen, is mijn persoonlijke advies wel om het verhaal van je bekering te delen met andere moslims en nog-niet-moslims. Wťl is het essentieel dat je hierbij altijd zorgt dat je nederig en oprecht blijft; jouw bekeringsverhaal zou geen verhaal moeten zijn over hoe knap jij tegen de stroom in bent gegaan. Blijf je realiseren dat jouw bekeringsverhaal uiteindelijk gaat over de rol die God speelde in jouw leven, niet de keuzes waarvan je lang hebt gedacht dat je ze zelf maakte.

Ook kan het zijn dat je met verloop van de tijd merkt dat positieve reacties of zelfs complimenten vanuit de gemeenschap jouw referentiekader en intentie gaan beÔnvloeden. Hiervoor dien je enorm waakzaam te zijn. Zodra je merkt dat het de motivatie van het vertellen van je verhaal gaat vertroebelen is het tijd voor zelfreflectie. Wellicht heb je inderdaad een prachtige ervaring meegemaakt en wellicht kan het een inspiratie zijn voor anderen, maar zodra het uitnodigen en inspireren tot het praktiseren van Islam niet meer dť reden is om je bekeringsverhaal te vertellen is het tijd om zelfkritisch te zijn en het roer om te gooien. Je wilt absoluut voorkomen dat juist het verhaal over het mooiste wat je ooit hebt gedaan in je leven een fitna voor je wordt nu je jouw leven in het teken wilt stellen van Islam. Na Allah weet jij zelf het beste wat jouw intenties zijn; wees dus eerlijk tegenover jezelf en reageer zodra je jezelf op het hellende vlak ziet bewegen. En al deze adviezen gelden natuurlijk net zo goed voor mijzelf als voor een ieder die dit leest en zich hierin meent te herkennen.