PDA

View Full Version : Bully and the Bullet



M.O.
24-11-2012, 10:38
Terwijl hij de laatste bullet stopt in het pistool kijkt hij naar de bully die hem het leven zuur maakt op school. De bully voelt zich altijd een slag toffer dan al zijn slachtoffers. Het schoolplein dat is zijn terrein, de plek waar de achterlijke bully leerlingen met pijn achterlaat. Sommige scarred voor het leven. Vaak heeft hij kinderen daar achtergelaten als een kind dat net zijn moeder is verloren: ontroostbaar.

De victim stond voor een lastige keuze, volhouden en hopen dat het met de tijd stopt of het heft in eigen handen nemen en ervoor zorgen dat het nu stopt. De stem in zijn hoofd zegt hem: “Pull the trigger”, maar hij weet dat als hij het doet hij voor een lange tijd zal zitten. Oud worden behind bars, die gedachte zat hem goed dwars echter kent hij geen andere manier om het kwaad een toontje lager te laten zingen. Beelden van hoe hij gepest werd worden aan hem getoond in zijn hoofd, de gevoelens van twijfel maken plaats voor fiducie. De littekens die hij eraan over heeft gehouden die zijn Mariana Trench diep. Hij kan uit woede zelfs al de bully in zijn grafkist zien, de bully hoort op één plek te zijn: six feet deep.

Één persoon die erin slaagde om de victim slecht te laten slapen. Dat was overigens het enige waar de bully voor slaagde in zijn leven. Hij was één groot failure, dat kreeg hij maar al te vaak te horen thuis. Het huis waar hij in leefde voelde niet als home. Het was meer een oorlogsgebied waar woorden gebruikt werden als munitie om de bully mentaal te beschadigen. Hij heeft zich vaak opgesloten op zijn kamer waar hij naar zijn stoel en een stuk touw staarde. Hoewel hij het graag wilde kon hij geen einde aan zijn eigen leven maken, dus bepaalde hij maar om andermans leven zuur te maken. Het gaf hem een lekker gevoel om niet het slachtoffer te zijn, maar de persoon die centraal staat voor de veroorzaakte pijn. De zwakte die hij veroorzaakt bij zijn slachtoffers deed zijn eigen zwakte verdwijnen. Little did he know, stond hij op het punt om voorgoed van de aardbodem te verdwijnen.

Vol zelfvertrouwen zet de victim stappen in de richting van de bully, met de gun die gevuld is met bullets. Hij beseft dat hij naast het wapen ook iemands leven in zijn handen heeft. Op het moment dat de bully een hap neemt uit zijn appel schreeuwt de victim: “Ik heb nog een appeltje te schillen met jou”. En terwijl de bully bij het horen van wat zojuist is gezegd in de lach schiet, is de victim de enige van de twee die raak schiet.

De victim loopt af op de bully die onbeweeglijk op de grond ligt om hem te vertellen dat hij zijn verdiende loon gekregen heeft. “Bedankt dat je mij uit mijn lijden hebt verlost”, is wat de victim als antwoord te horen kreeg. Hij laat het nog geladen wapen vallen, om zichzelf enkele seconden later naast de bully te laten vallen.

Hij kijkt naar de appel die ligt naast het lijk en realiseert zich dat hij enorm veel op het logo van Apple lijkt. Hij strekt zijn arm uit naar de appel en legt hem op de borst van de levenloze bully, waarna hij in zijn oren fluistert: “deze appel symboliseert mijn hart, waar jij een stuk uit hebt gehaald”.

© MohamedVsTheWorld