PDA

View Full Version : Beter laat dan nooit, nooit laat is beter.



MohamedVsTheWorld
14-09-2013, 12:53
Hajar komt moe thuis, negeert haar moeder en loopt door naar haar kamer. Ze slaat de deur achter zich dicht opent itunes en zet haar muziek op. Ze ligt op haar bed, terwijl ze met de muziek meezingt. Opeens hoort ze de Koran, ze springt van het bed om snel de Koran over te slaan en door te gaan naar een liedje, maar wanneer ze de surah die ze hoort, weg wil klikken ziet ze staan: Surah At-Tauwbah, Hajar zet de surah op pauze en gaat zitten met haar gezicht richting de spiegel.

Is dit een teken denkt ze in zichzelf. Met een schuldgevoel kijkt ze in de spiegel, misselijk draait ze haar hoofd weg, ze kan niet uitstaan wat ze ziet. Ze herkent zichzelf niet meer als moslima. Krullend glanzend haar, make-up, mascara, lipgloss. En niet te vergeten haar vriendinnen die ze de afgelopen maanden boven haar moeder heeft verkozen, hoe kon ze deze moeder-dochterrelatie verwaarlozen.

Gebroken kijkt ze nogmaals in de spiegel, er vallen bittere tranen naar beneden die via de mondhoeken haar mond inglijden. De smaak die ze proeft omschrijft haar leven, bitter! Ze grijpt naar een zakdoekje en begint met het schoonvegen van haar gezicht, die na de tranen op een schilderij lijkt vanwege de uitgelopen mascara. Langzaamaan komt haar ware gezicht naar boven. Een tijd voor drastische veranderingen denkt ze in zichzelf. Tijd voor berouw, het begin van een serieuze jonge vrouw.

Ze loopt naar haar computer en speelt de surah af, dit gaat niet onopgemerkt voorbij, wanneer haar moeder langs loopt kan ze de stem van de reciteur horen, wat haar verbaasd doet kijken. Subhana Allah, is mijn Hajar nou de Koran aan het beluisteren, is ze in zichzelf aan het fluisteren. De moeder loopt door naar de zitkamer alsof ze niets gehoord heeft en gaat zitten.

Wanneer Hajar tot rust is gekomen, loopt ze naar haar moeder, oummi zegt ze, het spijt me voor mijn domme gedrag de afgelopen maanden, ik weet niet waar ik mee bezig was. Ik wil insha Allah een dochter zijn waar je trots op kan zijn, het spijt mij liefste oummi. Vol ongeloof kijkt de moeder haar dochter in de ogen. La Illaha Illa Allah zijn de woorden die uit de mond van haar moeder komen. Ze opent haar armen, waarna Hajar zich in de armen laat vallen. Ze laten beiden tranen vallen, omdat ze zo vervreemd van elkaar waren en nu alles weer goed lijkt.

Er zijn maanden voorbij gegaan, moeder en dochter lopen nu beiden buiten in jilbaab en ghimar. De dochter heeft haar oude verleden de rug gekeerd. Geen slechte vriendinnen meer, geen make-up, geen muziek. Haar kamer zit vol met boeken over de Islam en de heilige Koran. Alhamdulilah, dat ik me bevind op Sirat Al Mustaqeem! En dan denkt ze in zichzelf Alhamdulilah:

Beter laat dan nooit, maar nooit laat is beter!

MohamedVsTheWorld

IMO
15-09-2013, 01:32
oeeh verhalen, mooi :love: