Results 1 to 4 of 4

Thread: Column - Een ode aan de extremisten

  1. #1

    Default Column - Een ode aan de extremisten

    09-09-2013

    In naam van Allaah, de Meest Barmhartige, de Meest Genadevolle

    Een ode aan de extremisten


    Sinds de beruchte 9/11 is het heel gemakkelijk geworden om mensen te bestempelen als ‘extremisten’, ‘radicalen’, ‘jihadisten’ en andere soortgelijke vaak aanstootgevende bewuste angstaanjagende benamingen. Voor deze jihadistische tijdperk werden deze termen amper gebruikt, althans in het openbaar. Maar de tijden zijn verandert. We zijn nu tien jaar verder en men is zeker en vast niet op hun mondje gevallen. Meningen worden gegeven en je doet er maar mee wat je wilt. Ben je het ermee eens? Mooi zo! Zo niet, klop maar lekker op je kin! We worden beïnvloed door alles en iedereen. Regeringsleiders menen zich te bekommeren om hun land en dus ook om hun burgers, de media die meent de waarheid te verkondigen die tevens exclusiviteit biedt, politici die menen in te staan voor de stem van het volk en zo kan ik wel even doorgaan. Wat een hypocriet gedoe zeg! Maar goed, er zijn dus daadwerkelijk mensen die geloven in deze mooie verbloemde zaken.

    Beelden van kleine kinderen onder een plas bloed die de media rondcirculeren zegt hen dus ook weinig. ‘Oh, dat arm kind’, wordt er gezegd waarna er vervolgens gezapt wordt naar een ander programma. Inderdaad, dat arm kind toch. Een arm onschuldig kind dat nog veels te jong was om te beseffen hoeveel slechtheid een mens kan bezitten, hoe onrechtvaardig men kan zijn en hoeveel kwaad een mens kan aanrichten. Vandaag heeft dat kind, en niet enkel dat kind, maar meerdere, dit mogen ervaren. Getuigenissen die het net rondcirculeren. Een echtgenoot, een vader die verteld hoe zijn vrouw en dochters ruw werden verkracht voor zijn eigen ogen en moest toezien hoe zij werden neergeschoten met één kogel door het hoofd. Drie maal opnieuw datzelfde beeld. ‘Oh, die arme vrouwen’ is wat er wordt gezegd waarna men op het rood kruisje klikt. Inderdaad, die arme vrouwen. Vrouwen, kuise vrouwen die op de hoogte waren van hun verrijkende positie in de Islaam. Vrouwen die middels hun Hijaab aangaven dat zij niet gediend waren voor seksuele spottende opmerkingen. Een vrouw die onze moeder kon zijn en jongedames die onze zussen konden zijn.

    Dit waren zij. Allen behorend tot deze gemeenschap, een gemeenschap die een religie aanhangt die de mens alles leert, van A tot Z. Een vredelievende religie, een religie die ons leert zachtaardig om te gaan met de medemens, of deze nou moslim is of niet. Een religie die ons leert om onze buren goed te behandelen, of deze buren nu blank, bruin, geel of zwartkleurig zijn. Een religie die ons leert om zelfs dieren zo min mogelijk pijn te laten lijden bij het slachten. Niet enkel mensvriendelijk dus, maar ook diervriendelijk. Een religie, de Islaam. Een gemeenschap die bestaat uit miljarden mensen. Een gemeenschap zo rijk aan land, kennis, wetenschap, etc. Maar alsnog slaagt deze gemeenschap erin om elkaar in de steek te laten. Slechts weinigen die de hoofden moedig opheffen en met de noorderzon vertrekken. Deze zijn in staat om hun gelijken, hun broeders en zusters niet enkel financieel te steunen, maar zijn bereid om een stap verder te gaan. Dit zijn de moedige mannen en vrouwen die bereid zijn hun ziel op te offeren ter verdediging van zij die behoren tot de moslimgemeenschap, zij die ook een deel waren van elkaars lichaam. Is het dan niet zo dat de moslimgemeenschap als één lichaam dient te zijn? Zij hebben deze woorden begrepen en met deze kennis hebben zij deze woorden in daden omgezet.

    Ja, dit zijn de moedige mannen die bestempeld worden in de media, moskeeën, organisaties als ‘extremisten’, als ‘gekken’ die niet weten waarmee ze bezig zijn. Ja, dit zijn de moedige ‘extremisten’ die niet praten, maar handelen. Ja, dit zijn de moedige ‘extremisten’ die niet geloven dat alles goed komt door enkel het verrichten van dua, maar zij geloven immers in dua en vervolgens actie ondernemen. Ja, dit zijn de moedige ‘extremisten’ die hun huizen, bezittingen, vrouwen en kinderen hebben achtergelaten om andermans vrouwen en kinderen te gaan verdedigen. Moedige mannen, helden, soldaten, strijders, martelaars. Dit durf ik wel met zekerheid zeggen. Dit is een ode aan hen, een ode aan de extremisten die strijden op de weg van Allaah en die gehoor hebben gegeven aan Zijn oproep. Moge de Almachtige hen daarom ook de overwinning schenken en zij die gesneuveld zijn als martelaren accepteren. Ameen. Velen werken hen tegen middels woorden en daden, maar velen steunen hen ook in hun woorden en daden. En daarom is dit een ode, een ode aan de ‘extremisten’.


    Qalamiste


    Link: http://qalamiste.wordpress.com/
    Neemt al schrijvend geen blad voor de mond...


    Wordpress: http://qalamiste.wordpress.com/
    Facebook: http://www.facebook.com/pages/Qalamiste/142207509252676

  2. #2
    Al qawlu, qawlu sawaarim. Umm_Imran's Avatar
    Join Date
    Dec 2011
    Location
    Bilaad al-Kufr.
    Posts
    8,198

    Default

    Maa-shaae Allaah! Sterk geschreven!

  3. #3

    Default

    je hebt veel kritiek gekregen maar niet op deze site! ga door met schrijven

  4. #4

    Default

    Djazaakum Allaahu khayran!
    Neemt al schrijvend geen blad voor de mond...


    Wordpress: http://qalamiste.wordpress.com/
    Facebook: http://www.facebook.com/pages/Qalamiste/142207509252676

Members who have read this thread: 0

There are no members to list at the moment.

Bladwijzers

Bladwijzers

Posting Permissions

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •